Hij was maar een Clown.

Toen ik in 2004 voor de allereerste keer afreisde naar New York City zag ik ‘m overal: een geel sponsje met hele grote ogen en beentjes: SpongeBob Squarepants. In Nederland had ik er toen nog nooit van gehoord, ondanks dat ie toen toch al zo’n vijf jaar bij ons was: de eerste aflevering was in 1999 bij Nickelodeon te zien. Ik kocht een gigantische knuffel van SpongeBob in Amerika, want ik was meteen verliefd. Terecht bleek later, het werd één van de langstlopende series op de wereldwijde beeldbuis, bijna 250 afleveringen zijn er tot nu toe gemaakt en uitgezonden. Het 20-jarige jubileum is bijna aanstaande, maar de bedenker van de reeks zal dat niet meer meemaken, Stephen Hillenburg overleed anderhalf jaar na zijn ALS-diagnose op 57-jarige leeftijd aan de gevolgen van de verschrikkelijke ziekte.

 

https://www.instagram.com/p/BqsT1OCFIuW/

 

“We zijn intens verdrietig door het nieuws van het overlijden van Stephen na zijn strijd met ALS”, aldus Nickelodeon in een statement vandaag. “Stephen had een uniek gevoel voor humor en zijn onschuld heeft generaties kinderen en volwassenen vermaakt. Zijn originele personages in de wereld van Bikini Bottom zullen nog lang het bewijs blijven van zijn optimisme, vriendschap en de oneindige kracht van verbeelding”, valt er verder te lezen in de verklaring. En zo is het natuurlijk ook, de ultieme kracht van SpongeBob is dat ie niet alleen onwijs leuk is voor kinderen, maar dat ook volwassenen door zijn droge humor al járen met hem weglopen.

 

 

Een serie is natuurlijk nooit twintig jaar op televisie zonder de nodige schandalen. Zo maakten sommige ouders zich zorgen om de seksuele moraal van de reeks en is er zelfs een heel onderzoek verschenen naar de snelle beeldbewegingen van SpongeBob Squarepants, waardoor kinderen concentratieproblemen zouden kunnen oplopen. De kritiek heeft de serie nooit kunnen stoppen, evenals het succes, dat is nooit gaan liggen. Hoewel, eerlijk is eerlijk, de beste afleveringen zijn allemaal gemaakt in de eerste drie seizoenen, daarna is het eigenlijk voornamelijk een herhaling van zetten geweest. Maar hè, waarom iets veranderen dat onwijs goed werkt, toch? Dat gekke gele sponsje tovert nog steeds een glimlach op mijn gezicht, elke keer als ik hem weer zie. En ik kan niet wachten om ook zoonlief kennis te laten maken met de onderwateravonturen van SpongeBob, Patrick, Octo en al die andere gekkerds. Je kunt écht een slechtere erfenis achterlaten. Ik ben Stephen voor eeuwig dankbaar, thanks for all the laughs my dear clown. 💛

 

 

Share your thoughts